Ένα βροχερό απόγευμα

Μελαγχολικό το απόγευμα
η βροχή πέφτει ήσυχα
κοιτώ έξω από το παράθυρο,
προσπαθώ να ξεχωρίσω τα πρόσωπα στον δρόμο
αλλά δεν είσαι εκεί

Η νύχτα πέφτει σιγά σιγά
όλα τριγύρω σκοτεινιάζουν
και συνεχίζω να κοιτώ στον δρόμο να σε βρώ
σε βλέπω να προσπερνάς με άλλον
και έπαψες να είσαι εκεί

Βρίσκομαι τώρα στο σκοτάδι που αγαπώ
εκεί που ακόμη μπορώ να σε δώ δίπλα μου
στη βροχερή νύχτα που είσαι κοντά μου
στο χάδι σου που νιώθω στη καρδιά μου

When i feel like this

It is afternoon and i am drunk
i feel like loving all around me
i feel like i will speak the truth

Stars around my head,
a smile on my face
i feel like i love anyone

i see they are all good, i love them all
and i get strength in this dream
i live i get strength to speak of truths
i wont speak otherwise of sins unforgiven and unforgotten

Dizzy, cute, silly, happy mad words i write
and the music still plays on trance
The joy i feel i will forget soon
all these will be like a dream when i wake up to reality ... again

Night vows

Last night two whispers met
to the moonlight they vow
and started to pray to old gods

they started prayin to Love
in silence and in devotion
as it has to be to its innocence

next Apollo came
with eyes full of love, and with promising lies
innocent touch, hastly promises

after Dionysous came
the prayers sunk in passion
kisses signed the lust
and bodies heat the contact

and Youth approved the contract
with a gentle breeze to their bodies
as the bodies became one

in the end they prayed to the Thief Hermes
to hide their actions
so they meet again

One last saw them departin to their next morning
Imeros smiled, preparing new schemes for them

Νυχτερινός Ύμνος

Δύο όνειρα συναντήθηκαν χτες
στο φεγγάρι έταξαν όρκους με τις ματιές
και ξεκίνησαν να υμνούν τους αρχαίους θεούς

Ξεκίνησαν υμνώντας τον θεό Έρωτα
σιωπηλά και ντροπαλά
όπως του αρμόζει στη αθώα μορφή του

στη συνέχεια έψαλαν ύμνο στον Απόλλωνα
ματιές με αγνό έρωτα, πολλά υποσχόμενες
αγγίγματα αθώα, λόγια παραπλανητικά

στα μέσα έψαλλαν στον Διόνυσο
τον ύμνησαν με ένα μεθυσμένο έρωτα
έψαλλαν ύμνο με τα φιλιά τους
και τελετούργησαν με τα χάδια τους

και η Ήβη έδωσε γλυκό αεράκι στα όνειρά τους
σαν τον νεανικό ενθουσιασμό της πρώτης φοράς
και τα όνειρα ένωσαν τις ψυχές τους

τελευταίο ύμνησαν τον πονηρό Ερμή
παιχνιδιάρη και πονηρό
για να τους προστατέψει στη επόμενη μυσταγωγία

και όταν τελείωσε η ικεσία
ο Ίμερος χαμογέλασε εγκρίνωντας τη προσευχή

A sad dream

When i closed my eyes today
I saw in a dream my previous days
Shiny, full of joy days
in a city with many people

everywhere i saw friendly faces
we had laughs, we had fun
we were many, we were one
shiny smiles on shiny faces

you can ask why is it a sad dream?
because the shiny days became cold
because the streets now are full of strangers
because all have faded away..

no more dreams now
but memories of old..

This afternoon

There in the road
to my afternoon walk
there is a change of the air
i try to understand what changed

I turn my head behind
its you walking nearby
I want to see you, to shout to you
I want to say 'I want you'

You feel what i can say
You sense what i feel
and you turn to me
you look at me

The hearts are burning, the time stops
I tremble I shiver
You finally walk to me
and you hold my hand

The eyes can say more in silence
the heartbeat sounds sound at this moment
you are coming to my life finally
I finally am worth the happiness i missed

A smile inside the glass

Walkin outside the place you live
i see ya smile to me
a dead smile

I try to touch you but
the glass protects you from my dirty fingertips
and you keep smiling to me

You know that you are trapped
How can I break this protective shield?
how can I take ya outside?

Suddenly I see the glass break
you are free,
you smile to me confused

I run to take ya, outside from ruined glass
You are wounded and fall
you smile to me dying...